تبليغاتX
بالاخره ما می پریم ...

تا کی دروغ؟

                تا کی فریب؟

+ نوشته شده در  88/04/13ساعت   توسط رها مسافر 

                   دوباره  می سازمت وطن

                         اگر چه با خشت جان خویش

                   ستون به سقف تو میزنم

                                                    اگر چه با استخوان خویش

موج سبز با تمام شکوه و عظمت خود نه تنها ایران را بلکه تمام جهان را به تحسین واداشت. حکومت دیکتاتور تا این زمان اینگونه رسوا نشده بود و چهره درنده خوی خود را به ملت عظیم ایران نشان نداده بود.

تفاوت این حرکت عظیم با حرکتهای آزادیخواهانه قبلی در ایران که همگی به شدت سرکوب می شدند این بود که تمامی حرکتهای قبلی صنفی بوده ویا طیف خاصی از ملت ایران را در بر می گرفت ولی موج سبز یک حرکت عظیم ملی بود که با ریختن خون برادران و خواهران ما این نوید را به همه عزیزان آزادی خواه می دهد که این حرکت به خاطر خونهای ریخته شده در آن به نتیجه خواهد رسید چرا که تمام ملت ما را جز عده ای که به خاطر مسائل شغلی و یا وابستگی شدید به نظام دیکتاتور ایران از آن حمایت می کنند،  با خود همراه کرده است.

این حرکت تنها حرکتی در طی سالهای بعد از انقلاب ایران است که در تمامی کشورهای جهان پس لرزه داشته است و در تمامی پایتختهای کشورهای جهان برای حمایت از آن تظاهرات و راهپیمایی انجام شده است. این حرکت تنها حرکتی است که نظام دیکتاتور ایران برای مقابله با آن چهره خشن و ضد انسانی خود را عریان نشان داد چرا که تا به حال این نظام به این صورت چهره واقعی خود را عریان نکرده بود و برای کمتر کسی واقعیتها و افکار خشن و ضد انسانی آن قابل باور بود.

این حرکت تنها حرکتی است که در آن نظام دیکتاتور ایران مبنای خود یعنی جمهوریت خود را با نادیده گرفتن خواست ملت خود نقض کرده است و بدین وسیله خود را غیر مشروع نموده است.

موج سبز جنبشی کاملا مردمی بوده که خواست آن مبارزه با دیکتاتوری و پس گرفتن رای افرادی بوده است که با احساسات آنها بازی شده  و در یک نمایش  بزرگ همه آنها به تمسخر گرفته شده اند و علنا به آنها لغب خس و خاشاک داده شده است.

نظامی که قلم را خرد می کند، به آرای ملت خویش بی احترامی می کند، جوانان خود را دسته دسته زندانی می کند، به تمامی کشورهای استعمارگر دنیا امتیاز می دهد، خون ملت خویش را بی مهابا به زمین می ریزد، سانسور شدید خبری به راه می اندازد، علی رغم ادعای جریان آزاد اطلاعات در کشور خود ارتباط ملت خود را با بیرون از کشور از طریق تلویزیون و اینترنت قطع می کند، سیستم پیامک و تلفن همراه را در کشور خود از کار می اندازد،  در تلویزیون خود علنا و پیش چشم میلیونها ایرانی دروغ پراکنی می کند و واقعیتهای موجود را وارونه جلوه می دهد، به آرای مخالفان خود بی احترامی می کند، دانشجویان، اندیشمندان و فعالان سیاسی و مطبوعاتی خود را زندانی کرده و شکنجه می دهد و هزاران هزار کار غیر انسانی و وحشیانه انجام می دهد مطمئنا به روزهای زوال خویش نزدیک شده است و تا افتادن از نفس فاصله زیادی ندارد.


+ نوشته شده در  88/04/13ساعت   توسط رها مسافر  | 


به امید روزی که با ترس قلم نزنیم،

به امید روزی که با ترس همدیگه رو صدا نزنیم،

و به امید روزی که با ترس دستای همدیگه رو نگیریم ...
+ نوشته شده در  88/04/08ساعت   توسط رها مسافر  |