آتش در خانه ام ...

می دانی ما اصلا با تاریکی غریبه ایم...

endman — Fri, 13 Nov 2009 18:52:18 GMT

آقای رئیس جمهور من و هموطنانم جای لبخند موزیانه و زشت تو نان می خواهیم برای خوردن و زنده ماندن.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای پول فرستادن به لبنان و فلسطین و به جان هم انداختن اعراب و اسرائیل پول می خواهیم برای خریدن گوشت و شیر و نان و فرار از احساس پوچ بودن.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای خواندن مطالب زشت و توهین آمیز تو و افرادی با طرز تفکر تو به تمدن عظیم کشورمان و حذف آن از کتابهای درسی فرزندانمان فضای باز سیاسی و اجتماعی می خواهیم برای بازگشت به گفتار نیک، پندار نیک و کردار نیک یا همان شعار نیاکانمان.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای برقراری رابطه با کشورهایی مانند کوبا و ونزوئلا که از طرفی دستان مست غرور و خون آلود تو را می فشارند و از طرفی با دست دیگر خود دلارهای نفتی ای که حق ماست را از جیب گشاد تو بیرون می کشند خواهان برقراری رابطه با کشورهای پیشرفته دنیا که نامشان در قد و قامت کشور بزرگ و با فرهنگی مانند ایران باشد هستیم.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای دیدن خشونت و ریختن خون هموطنانمان در خیابانهای کشورمان کمی هوای تازه می خواهیم برای سبز شدن اندیشه غنی و با شکوه ایرانیمان که سرطان روح کثیف و جنگ طلب توشود.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای شنیدن اخباردروغ در مورد امور کشورمان از تلویزیون تو و دوستان تو دریچه ای می خواهیم برای دیدن واقعیت آنچه در دنیا می گذرد و شنیدن خبرهای واقعی از اوضاع و احوال کشورمان.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای دیدن اخبار شکنجه و تجاوز به جوانان وطنمان دادگاهی می خواهیم برای تو و دوستانت به جرم قتل و غارت و تجاوز و شعله ور کردن آتش جنگ در دنیا.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای شنیدن افکار پوچ و بیهوده ات که تنها حاصلش ویرانه ساختن فرهنگ و تمدن و اقتصاد و در نهایت وطنم است گوش می خواهیم برای شنیدن انتقادات، کم کاریها، اختلاسها، دزدیها، رانت خواریها، خود فروشیها، له شدنه، بی حرمتیها.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم بجای دیدن صحنه های بی حرمتی کشورهای عربی به زنان و مردان کشورمان در کشورهای عربی، مقتدر دولتی می خواهیم برای باز گرداندن شکوه و جلال از دست رفته ایرانمان.
آقای رئیس جمهور من و هموطنانم تو را نمی خواهیم، دوستان تو را هم نمی خواهیم، اربابان تو را هم نمی خواهیم، اصلا افرادی از قماش تو را نمی خواهیم، می دانی ما اصلا با تاریکی غریبه ایم، ما معنای کینه و نفرت و دشمنی را نمی دانیم، ما تو را نمی خواهیم، ما تو را نمی خواهیم ...

احمقها به بهشت نمی روند...

endman — Thu, 27 Aug 2009 23:11:18 GMT

تلویزیون، اخبار، روزنامه، دادگاه، قاضی، بازپرس، متهم ، بازجویی، دست نوشته، پشیمونیم، گول خوردیم، استعفا می دیم، مهدی هاشمی دزده، آمریکا بده، انگلیس هم بده ولی از آمریکا بهتره، حجاریان بده، سبز بودن بده، انقلاب بدون رنگش خوب، حزب فقط حزب شما، مرگ بر دگر اندیش، متن من و تو نداره، ما نفهمیدیم و خلاصه به ما نفهما رحم کنین.
اینها همه و همه کلماتی هستند که این روزها در افکار پریشان هر ایرانی که کمی پیگیر حوادث اخیر کشور خودش باش رژه میرن و هیچ کس براشون پاسخ قانع کننده ای نداره. همه پشیمان شدن از هر چی تو این سالها براش زحمت کشیدن و خون دل خوردن حتی حجاریان که روزگاری نه چندان دور جونش رو واس اعتقاداتش گذاشته بود کف دستش و ترور شد هم اعلام کرد که هیچی نفهمیده یا نمیدونه و از همه گذشته ننگین خودش اعلام برائت میکنه.

نمیدونم چرا همش علامت سوال می بینم، همش علامت سوال ولی جوابیه یا رد کردن اصلا، شاید اینم یجور جنگ روانیه یعنی اوضاع رو اونقدر بد جلوه داد و به آسمون و زمین تهمت و بد و بیراه گفت که حتی طرف نه تنها تو وجود زمین و آسمون بلکه حتی تو وجود خوش هم شک کنه و در آخر کار با خودش بگه اصلا من هستم، اصلا من وجود دارم، اگر هستم چیم، آدمم، شیئم یا اینکه ...، اگر آدمم اصلا میفهمم یا اینکه مثل خیلی از آدمای این دور و زمونه فقط آدمم و چیزی نمیفهمم، ببینم اصلا در وجود آدم چیزی به نام فهم و درک وجود داره، مبنای فکری من چیه، نکن دنیا اینجوری که من فکر میکنم نیست، اصلا نکن دنیایی در کار نیست، فقط منم و آدمای دیگه، و بالاخره آدم اونقدر تو این چیزا گیر کنه که هر فکر و راه حلی رو که بزارن جلوش قبول کن و اون با صدای بلند از روی دست نوشته های خودش!!! بخونه.

ولی یه نکته بارز و جالب برای من این وسط اتهاماتی هستش که این مجرمین یا محکومین سیاسی به شخصیتهایی میزنن که تا حالا و در زمانهای نه چندان دور جزء ارکان نظام جمهوری اسلامی بودند و همگی از شخصتهای درجه اول نظام بودن، نمیدونم شاید دولت اقتدار گرای جناب احمدی نژاد این نمایش بزرگ رو برای نشان دادن قدرت خود به مردم و حتی جهانیان ترتیب داده باشه ولی من مطمئنم که در این نمایش بزرگ اون چیزی که به عنوان مولفه بزرگتر و تاثیر گذار تر از نمایش قدرت جناح اصولگرا به چشم میاد بی اعتمادی ملت ایران به شخصیتهای درجه اول نظام هستش که به عنوان اصلی ترین ذخیره و پشتوانه هر حکومت مردمی به حساب میاد و این از بین رفتن اعتماد و ایجاد جریان بی اعتمادی در بین مردم سرآغاز و تسهیل کننده بی پشتوانگی دولت و نظام خواهد بود که عواقب اون برای هر نظامی بسیار نامطلوب و تهدید کننده خواهد بود. این حداقل سوالی هستش که آقایان اقتدارگرا میتونن از خودشون بپرسن: عاقبت این همه بی اعتمادی چه خواهد شد؟

شاید بشر در سالهایی به سر میبره که باید شاهد عمق حماقت و نادانی انسانهایی باشه که برای ماندن در راس هرم قدرت به هر خفت و خواری تن در میدن، بله آقای احمدی نژاد من مطمئنم که احمقها به بهشت نمیروند!!!

چه فایده نوشتن برای شمایان کور و کر ...

endman — Sun, 19 Jul 2009 18:22:18 GMT

نوشتیم انقلاب، خواندید دیکتاتوری...

نوشتیم اسلام، خواندید تحجر...

نوشتیم سبز، خواندید خس و خاشاک...

نوشتیم اعتراض، خواندید اغتشاش...

نوشتیم انتخاب، خواندید انتصاب...

نوشتیم قانون، خواندید مصلحت...

نوشتیم آزادی، خواندید بی بند و باری...

نوشتیم ایران، خواندید خاک...

نوشتیم هدف، خواندید پول نفت...

نوشتیم مردم، خواندید اغتشاش گر ...

نوشتیم برابری، خواندید خودی و غیر خودی ...

نوشتیم عدالت، خواندید رانت خواری ...

نوشتیم مردم، خواندید لبنان و حزب الله ...

و بالاخره ...

نوشتیم موسوی، خواندید احمدی نژاد...

تا کی ...

endman — Sat, 04 Jul 2009 09:38:18 GMT

تا کی دروغ؟

تا کی فریب؟

ما پیروزیم چون ...

endman — Sat, 04 Jul 2009 07:08:18 GMT

دوباره می سازمت وطن

اگر چه با خشت جان خویش

ستون به سقف تو میزنم

اگر چه با استخوان خویش

موج سبز با تمام شکوه و عظمت خود نه تنها ایران را بلکه تمام جهان را به تحسین واداشت. حکومت دیکتاتور تا این زمان اینگونه رسوا نشده بود و چهره درنده خوی خود را به ملت عظیم ایران نشان نداده بود.

تفاوت این حرکت عظیم با حرکتهای آزادیخواهانه قبلی در ایران که همگی به شدت سرکوب می شدند این بود که تمامی حرکتهای قبلی صنفی بوده ویا طیف خاصی از ملت ایران را در بر می گرفت ولی موج سبز یک حرکت عظیم ملی بود که با ریختن خون برادران و خواهران ما این نوید را به همه عزیزان آزادی خواه می دهد که این حرکت به خاطر خونهای ریخته شده در آن به نتیجه خواهد رسید چرا که تمام ملت ما را جز عده ای که به خاطر مسائل شغلی و یا وابستگی شدید به نظام دیکتاتور ایران از آن حمایت می کنند، با خود همراه کرده است.

این حرکت تنها حرکتی در طی سالهای بعد از انقلاب ایران است که در تمامی کشورهای جهان پس لرزه داشته است و در تمامی پایتختهای کشورهای جهان برای حمایت از آن تظاهرات و راهپیمایی انجام شده است. این حرکت تنها حرکتی است که نظام دیکتاتور ایران برای مقابله با آن چهره خشن و ضد انسانی خود را عریان نشان داد چرا که تا به حال این نظام به این صورت چهره واقعی خود را عریان نکرده بود و برای کمتر کسی واقعیتها و افکار خشن و ضد انسانی آن قابل باور بود.

این حرکت تنها حرکتی است که در آن نظام دیکتاتور ایران مبنای خود یعنی جمهوریت خود را با نادیده گرفتن خواست ملت خود نقض کرده است و بدین وسیله خود را غیر مشروع نموده است.

موج سبز جنبشی کاملا مردمی بوده که خواست آن مبارزه با دیکتاتوری و پس گرفتن رای افرادی بوده است که با احساسات آنها بازی شده و در یک نمایش بزرگ همه آنها به تمسخر گرفته شده اند و علنا به آنها لغب خس و خاشاک داده شده است.

نظامی که قلم را خرد می کند، به آرای ملت خویش بی احترامی می کند، جوانان خود را دسته دسته زندانی می کند، به تمامی کشورهای استعمارگر دنیا امتیاز می دهد، خون ملت خویش را بی مهابا به زمین می ریزد، سانسور شدید خبری به راه می اندازد، علی رغم ادعای جریان آزاد اطلاعات در کشور خود ارتباط ملت خود را با بیرون از کشور از طریق تلویزیون و اینترنت قطع می کند، سیستم پیامک و تلفن همراه را در کشور خود از کار می اندازد، در تلویزیون خود علنا و پیش چشم میلیونها ایرانی دروغ پراکنی می کند و واقعیتهای موجود را وارونه جلوه می دهد، به آرای مخالفان خود بی احترامی می کند، دانشجویان، اندیشمندان و فعالان سیاسی و مطبوعاتی خود را زندانی کرده و شکنجه می دهد و هزاران هزار کار غیر انسانی و وحشیانه انجام می دهد مطمئنا به روزهای زوال خویش نزدیک شده است و تا افتادن از نفس فاصله زیادی ندارد.

endman — Sun, 28 Jun 2009 20:40:18 GMT

به امید روزی که با ترس قلم نزنیم،

به امید روزی که با ترس همدیگه رو صدا نزنیم،

و به امید روزی که با ترس دستای همدیگه رو نگیریم ...

آقای ضرغامی این تلویزیون، مال ماست...

endman — Fri, 26 Jun 2009 17:34:18 GMT

انتخاباتی در ایران برگزار شد، چهار نامزد آمدند، هر کدام با دغدغه ای و برنامه ای، به نظر میامد همه چیز مرتب تر از قبل است، شور و شوق خاصی بین مردم و خصوصا جوانان موج می زد، من و تو هم بودیم با چشمان گرد پشت ویترین تلویزیونمان.

همه چیز از زمانی شروع شد که مناظرات تلویزیونی در سیمای ایران کلید خورد، شب اول نه ولی در مناظره دوم همه چیز به هم ریخت، نه اوضاع آنقدر هم که باید خوب نبود، موج تهمتها، تخریبها، ارائه آمارهای متناقض، بی حرمتیها و درنهایت بی اعتمادی مردم، همه منتظر روزهای بعدی بودند برای تکمیل نادانسته های خود در مورد وقایع جاری مملکتشان، اکثر مردم با خود می گفتند در مملکت ما چه خبرهایی بوده و ما بی خبریم، من و تو هم بودیم با چشمان گرد پشت ویترین تلویزیونمان.

روزنه امیدی باز شده بود، همه فکر می کردند ظرفیتی برای شنیدن صدای مخالف ایجاد شده است، حرفهایی که تا کنون فقط درگوشی بیان می شد حالا با صدای درشت و رسا در تلویزیون فریاد زده می شد، یکی صحبت از مال نامشروع می کرد، آن یکی از سیصد میلیون تومان و خانه فلان متری حرف می زد، یکی هم می گفت یک میلیارد دلار را گم نکرده است، من و تو هم بودیم با چشمان گرد پشت ویترین تلویزیونمان.

جامعه ملتهب بود، هر شب تجمع در حمایت از نامزدی خاص، یکی رنگش سبز بود، آن یکی سفید، دیگری ژنرال لقب گرفته بود و آخری قرمز را برگزیده بود، همه چیز بیانگر انتخاباتی حساس و پر مخاطب بود، همه اجازه صحبت داشتند، در مورد هر چه می خواستند گپ می زدند جز نامزد غائب!!! تازه کار به وقت اضافه هم کشید و برخی ها از فرصت استفاده کرده و گل طلایی را در وقتهای اضافه به رقیبان خود زدند، همه منتظر بروز تحولی شگرف در اوضاع کشور بودند حتی خارجیها، من و تو هم بودیم با چشمان گرد پشت ویترین تلویزیونمان.

بالاخره 22 خرداد 88 از راه رسید، صدای قلب مردم به وضوح شنیده می شد، انگار همه تپش قلب داشتند، تصاویر تلویزیونی حکایت از مشارکت مافوق تصوری مردم و خصوصا جوانان در پای صندوقها می داد، ظهر شد، شب شد، و بالاخره اتمام فرصت رای گیری اعلام شد، من و تو هم بودیم با چشمان گرد پشت ویترین تلویزیونمان.

نیمه های شب آمارها به تدریج توسط سیمای ایران اعلام شد، صبح شد، تعداد رای نامزدها با یک روال و فاصله خاص از یکدیگر بالا می رفت، هنوز ساعات زیادی از اعلام نتیجه اولیه آرا نگذشته بود که رهبر ایران و رئیس شورای نگهبان درستی انتخابات و حضور بالای مردم را تبریک گفتند، نامزدهای معترض حرف برای گفتن داشتند ولی حتی به اندازه سهم آنها از رای مردم هم وقت برای صحبت به آنان داده نشد، همه تلویزیون به صاحبش تعلق گرفت و فقط یک نامزد که حالا پیروز انتخابات هم شده بود حق حرف زدن داشت، من و تو هم بودیم با چشمان گرد پشت ویترین تلویزیونی که حالا دیگر به ما تعلق نداشت ...

سلام رهبرم ...

endman — Tue, 23 Jun 2009 07:25:18 GMT

سلام رهبرم، امیدوارم که حالتان خوب باشد. از احوالات من اگر بپرسید بعد از دیدن صحنه های کتک خوردن هموطنانم و جان دادن دختری جوان در پیش چشم این همه انسان در خیابانهای تهران زیاد احوال خوبی ندارم و کاملا ناباورانه و با بهت و حیرت به وقایع در حال اتفاق کشورم نگاه میکنم.

راستی من این روزها بیشتر تلویزیون نگاه میکنم یا به اینترنت پناه می برم برای بیشتر دانستن در مورد مسائل مملکتم. البته نمی دانم چرا این روزها تلویزیونها همگی قطع شده اند شما چطور؟ نمی دانم تلویزیون بیت شما نیز قطع شده است یا نه؟ من صبح تا شب خدا خدا می کردم که شما تلویزیونتان قطع نشده باشد شاید ببینید ندا آقا سلطان در خیابانهای تهران با چشمان باز جان داد. انگار به آسمان نگاه می کرد نمیدانم شاید بهشت را می دید؟!؟! یا اینکه منتظر بود کسی به او بگوید به کدامین گناه در خون خود غلتیده است. رهبرم شاید در لحظات جان دادن ندا به شما هم فکر می کرد که مبادا از دیدن لحظات جان دادنش قلبتان جریحه دار شود و ناراحت شوید.

رهبرم این روزها در شهر ما عده ای بر مچ دستشان پارچه سبز بسته اند و آن را با افتخار به یکدیگر نشان می دهند نمی دانم شما دیده اید یا نه؟ یک جور برق خاصی در چشمان جوانان ایرانی موج می زند انگار به دنیایی سبز می اندیشند ولی عده ای به آنها بد نگاه می کنند من نمی دانم شاید رنگ سبز مفسده ای دارد یا اینکه جدیدا پرچم آمریکا، انگلیس یا اسرائیل را سبز کرده اند چون دیدم که نیرو های ضد شورش افرادی را که نشانی از این افراد سبزر پوش داشتند می زدند و آنها را عامل بیگانگان می دانستند.

من این روزها خیلی ناراحتم چون دیدم یک نفر با باطوم دختری را در خیابانهای کشورم می زد خدا کند شما ندیده باشید!؟!؟ من که خیلی دردم گرفت او را می زدند ولی بدن من درد می کرد. یک دختر آن هم بدون هیچ سلاحی چه گرم و چه سرد مگر چه آسیبی به اسلام می توانست برساند که باید اینگونه کتک می خورد. نمی دانم شاید زبانش، تفکرش و عقیده اش خطرناک تر از سلاح باشد. البته آن سرباز نمی دانست که زنان در ایران از چه حرمت و کرامتی برخوردارند که اینگونه با باطوم بر او ضربه می زد، من مطمئنم او نمی دانست که شما با دیدن این صحنه ها ناراحت می شوید، نمیدانم اصلا شاید او ایرانی نبود که این چیزها را نمی دانست؟!؟!

رهبرم این روزها بچه های خودی هم خودسر شده اند، نمی دانم می دانید یا نه؟ بر روی مردم بی سلاح آتش می گشایند و آنها را می کشند. راستی من از شما یک سوال مهم هم دارم : می شود برای من بگویید این نیروهای خودسر چه افرادی هستند که هر وقت می خواهند می آیند و می زنند و می کشند؟ یادم هست در حادثه کوی دانشگاه سال 76 نیز این افراد نامشان بر سر زبانها بود، من می دانم که شما هم از دستشان دلتان خون است. ای کاش کسی پیدا می شد و از این افراد خواهش می کرد فقط هموطنانمان را بزنند و اموالشان را تخریب کنند ولی به آنها اجازه زنده بودن بدهند و جانشان را نگیرند!!!

دیگه باید برم، از تو خیابون صدای فریاد می یاد. شاید یه ندای دیگه داره با چشمای باز به آسمون نگاه می کنه و جون میده، راستی رهبرم، تو بیت شما هم صدای مردم میاد؟؟؟

واژگان جدید سیاسی ایران

endman — Fri, 19 Jun 2009 19:15:18 GMT

کلماتی که پس از پخش مناظرات انتخاباتی دوره دهم ریاست جمهوری به واژگان سیاسی ایران تبدیل شدند بسیار جالب توجه هستند به همین دلیل خالی از لطف ندیدم که برخی از این کلمات را با شرحی مختصر بر آنها برای شما عزیزان بازگو کنم تا علاوه بر تبیین بهتر این کلمات و معنای مناظراتی و سیاسی آنها علاوه بر ماندگار کردنشان آنها را زاین محجوری و بلا استفاده بودن بیرون بیاورم.
نام واژه: نن جون. این واژه با معنای غیر سیاسی مادر بزرگ، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که برای رای آوردن و در مواقعی که کم آورده اید از گور در آوردن یک مرده و نبش قبر او نه تنها مشکلی ندارد بلکه مفید نیز می باشد.
نام واژه: جوی آب. این واژه با معنای غیر سیاسی محلی باریک برای عبور آب، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که اولا هیات دولت در ایران برایش تفاوتی نمی کند که چه را افتتاح کند و مهم نفس عمل یعنی افتتاح کردن است البته این معنای اخلاقی این کلمه در عالم سیاست است و معنای غیر اخلاقی آن تمسخر فعالیتهای یک دولت است که ما استفاده از این کلمه را در این حالت به خاطر عواقب آن به شما توصیه نمی کنیم.
نام واژه: شهرام جزایری. این واژه با معنای غیر سیاسی نام یک زندانی معروف و مفسد اقتصادی در ایران می باشد که دوست داشته به هر کی دلش میخواسته بی هیچ دلیل و خواسته ای پول بدهد، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که اولا تمامی دولت مردان و مقاماتی که پیش از به زندان افتادن این بنده خدا با او تماسی داشته اند ناگهان با شنیدن نام او تغییر رنگ داده و به قول عامه لبویی جمال می شوند و ثانیا اینکه یک نفر می تواند یک دولت را حتی با ادعای دینی و اسلامی بودن از وزیر گرفته تا وکیل و روحانی و چیز و ... را بخرد چه برسد به دولتهای کافر و بی دینی مانند آمریکا و اسرائیل را.
نام واژه: مفسد اقتصادی. این واژه با معنای غیر سیاسی کسی که از مقام یا قدرت خاص خود در جهت جمع آوری ثروت نامشروع و حرام استفاده کرده است، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که شما با وجود اینکه مفسد اقتصادی بو ده اید و مانند زالو خون مردم را مکیده اید هیچ برخوردی با شما نمی شود و سخت ترین و ناجوان مردانه ترین کاری که ممکن است با شما انجام شود این است که چند شب قبل از انتخابات نام شما را بیاورند که مفسد هستید و مال مردم را خورده اید و از این جور حرفها و بعد هم شتر دیده اید ندیده اید.
نام واژه: خس و خاشاک. این واژه با معنای غیر سیاسی علف هرز و خار می باشد، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که اگر شما به عنوان رئیس جمهور یک مملکت در انتخابات پیروز شدید هر کس که به شما رای نداده است خس و خاشاک است و شما می توانید از این کلمات برای اشاره به افرادی که در انتخابات ریاست جمهوری به شما رای نداده اند و تمسخر آنان بدون هیچ محدودیتی استفاده کنید. البته ذکر این نکته الزامی است که هرگز و هرگز این کلمه را قبل از به دست آوردن پیروزی به کار نبرید چرا که ما همه هم وطنیم!!!
نام واژه: گاری چی. این واژه با معنای غیر سیاسی فردی که توانایی راندن گاری را دارد و مالک گاری و اسب آن می باشد، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که هرگز فکر نکنید که وزرای یک دولت گاری دارند و یا زمانی گاری چی بوده اند و یا اینکه نامزد مقابل شما که در حال مناظره با وی هستید علی رقم داشتن ظاهری شبیه این قشر شریف، این کاره است و شما می توانید به راحتی حرفهای خود را به او بقبولانید. این نکته را نیز لحاظ کنید که تصدی این شغل نیز برای خود آداب و رسومی دارد و توانایی خاصی می خواهد که شاید شما هم در حد احراز آن نباشید!!!
نام واژه: نمودار. این واژه با معنای غیر سیاسی طرح و شکلی برای نشان دادن سریعتر و بهتر حجمی عظیم از اطلاعات برای بیان مطلبی خاص که برآمده از داده های زیادی می باشد، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که ماهیتا این نمودار نیست که ارزش دارد بلکه مهم این است که این نمودار را چه کسی تهیه کرده و در دست گرفته است چرا که به وضوح در مناظرات ریاست جمهوری ایران این مطلب نشان داده شد که چهار نامزد که همگی در مورد یک کشور واحد صحبت می کردند با چهار نمودار متفاوت در مورد یک موضوع در بحثهای خود ظاهر شدند که این مهم را نشان می دهد که مهم شخص ارائه دهنده نمودار است و نه خود نمودار. نکته دیگر در مورد نمودار گرفتن صحیح آن است جدا از وارونه گرفتن نمودار خود در بحثهای سیاسی خودداری کنید چرا که ممکن است انجام این عمل واقعا بر روی محبوبیت و تعداد رای شما تاثیر بگذارد.
نام واژه: بگم، بگم. این واژه با معنای غیر سیاسی گفتن، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که شما در مناظره و صحبت خود کار را به جایی رسانده اید که ممکن است حریف مقابل شما پای ناموس را میان آورده و حتی از نشان دادن عکس همسر شما و مسائل خصوصی زندگیتان ابایی نداشته باشد. ما اکیدا به شما توصیه می کنیم که حتما ابتدا ظرفیت طرف مقابل را ببینید تا کار به جایی نرسد که پای این واژه به میان بیاید.
نام واژه: چیز، چیز. این واژه با معنای غیر سیاسی پنیر به زبان انگلیسی و کلمه ای برای به یاد آوردن نکته مورد بحث که نوک زبان شماست، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی به ما این نکته را یادآور می شود که ممکن است حریف شما آنقدر به حاشیه برود و آنقدر دروغ بگوید و بر نظرات غلط خود تاکید کند که زبان شما از فرط عصبانیت فقط این واژه را تکرار کند و واقعا دیگر کلمه ای برای گفتن نداشته باشد.

نام واژه: مناظره انتخاباتی دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران. این واژه در معنای غیر سیاسی به منزله روبرو شدن دو نامزد در رسانه ها و پیش چشم افکار عمومی برای صحبت در مورد برنامه های خود برای اداره کشور و نقد نظرات یکدیگر برای روشن شدن صحت و سقم آنها می باشد، در عالم سیاست و مناظرات انتخاباتی ایران به ما این نکته را یادآور می شود، افرادی که سی سال بر ما حکومت می کرده اند و جملات فراوانی حتی از رهبری نظام در تایید شخصیت آنان وجود داشته است به گفته خودشان یا مفسد اقتصادی بوده اند و از بیت المال برای خود و خانواده شان سوء استفاده نموده اند، یا از شهرام جزایری معروف پول نقد گرفته اند، یا یک میلیارد دلارپول نفت را معلوم نیست در کجا گم کرده اند و یا بصورت خودسر و بدون داشتن وجاهت قانونی مملکت را در سپاه اداره می کرده اند.

تاریخ ما تکرار می شود ...

endman — Wed, 17 Jun 2009 18:39:18 GMT

سریال یوسف پیامبر محبوبترین سریال این روزهای سیمای ایران است. سرنوشت یوسف پیامبر و داستان عشق زلیخا تبدیل به فیلمی عامه پسند و پر طرفدار شده است که در نزد مردم به نام یوزار سیو معروف شده است.

با نگاهی عمیق به این فیلم به نکاتی جالب و البته مهم پی بردم که برای خودم نیز بسیار جالب بود و در حقیقت گویای این مطلب بود که سرنوشت ما تکرار می شود و فقط چهره ها، لباسها و گویشهای ما در این میان تغییر میکند و بقیه چیزها همگی در جای خود ثابت هستند آرزوها، وعده ها، افکار مردم و طبقه حاکم بر آنان همگی تکرار می شوند. برای اثبات صحبتهای من فقط کافیست قسمت جدید این فیلم را با دقت بیشتری نگاه کنید و در آن به دیالوگها دقت کنید به وعده و عیدها دقت کنید (گندم رایگان، آزادی بردگان، عدالت و مساوات، انتقام گرفتن از مالکین فاسد و ...) نیاز به گفتن نیست که این وعده ها در تمام انقلابهای حال و حاضر جهان و خصوصا انقلابهای با ادعای دینی بودن تکرار می شوند و تکرار می شوند و تکرار می شوند ولی در عمل هیچ اتفاقی نمی افتد. به عبور حضرت یوسف از خیابانها و استقبال مردم از ایشان توجه نمایید دست تکان دادنها، ابراز احساسات مردم و ... همه و همه مرا به یاد انقلابهای معاصر می اندازند و نتیجه این انقلابها!!!!

بله سرنوشت ما تکرار می شود، تاریخ تکرار می شود و این بها دادن تا زمانی که خود ما نخواهیم تمام نمیشود. به امید روزهای بهتر با آگاهی بیشتر برای ایجاد تاریخی زیباتر.